bir imza gününü ve tüyap’ı daha geride bıraktık. cumartesi günü, tüyap’ta ozan yayıncılık’ın standında kitabımızı imzaladık, sohbet ettik. gelen dostlara selam olsun.
normalde buraya imza gününe dair fotoğraflar koymam gerekirdi. işin açığı ben de öyle umuyordum az önceye kadar. ki, mustafa korucu’yu arayıp “abi nooldu fotolar?” dediğimde, “hık mık” etmesiyle birlikte fotoğrafların ortadan yok olduğunu anlayana kadar.
korucu, silivri’den -eski- gazeteci bir ağabeyimiz. biz de eski gazeteci olunca, kendisine güvendik, makineyi teslim ettik. kare kare fotoğrafların nasıl buhar olup uçtuğu konusunda bir fikrimiz yok ancak gazetecinin eskisi çaptan düşüyor sanırım, bunu anladık. sağlık olsun.
geçen sene tüyap’a gitmemiştim, ondan önceki sene de yine imza günümüz olduğu için gitmiştim. bu yıl şöyle biraz erken gidelim dedik, hem turlarız, hem fiyatlara bakarız. işin açığı, iki sene önceki duygularımı yine yaşadım. tüyap’ın bir “kitap fuarı” olmaktan izi kalmamış… orası bir “meta pazarı” artık. ünlü ya da ünlüleştirilen isimlerin pazarlanıp, satıldığı bir yer. ürünlere kitap değil meta gözüyle bakılıyor, tüyap’a kitap fuarı değil “hayranı olduğum ünlüden imza alayım” gözüyle… zaten indirim namına bir şey yok, en baba indirim %20-%30. ben avuçiçi kadar dükkancağızımda, kitapları zaten bu fiyatla satıyorum. e ben malı senden alıp, %30 indirim yapabiliyorum, sen kendi malını nasıl, hele ki senede bir yapılan bir etkinlikte bu fiyata satmayı başarıyorsun?
ondan sonra “vay efendim halkımız okumuyor”, “oy efendim korsan satılıyor”…
çok da iyi yapılıyor. kitapçılık işine girdiğimden beri, hem bir yazar olarak, hem bir okur olarak, hem de bir kitapçı olarak işin iç yüzünü üç açıdan da görme şerefine nail oldum ve korsancıya da korsan alana da artık sonuna kadar hak veriyorum.
basit bir matematik yapalım : bir kitap, 10 lira etiket fiyatıyla satılıyor olsun. yazar, kitabın yayınevinden çıkış fiyatının %8’i, belki %10’u kadar bir telif alır. yayınevi, kitabı dağıtım firmasına ya da doğrudan kitapçıya %50 iskonto ile verir. yani 10 liralık kitap, yayınevinden 5 liraya çıkar. bunun %8’i yazarın telifidir, yani 40 kuruş! 4 lira 60 kuruş da, yayınevine kalır. bu fiyata satılabilecek bir kitap için yayınevinin masrafı taş çatlasın 1 liradır. yani 3.5 lira kemiksiz kar.. efendim, dağıtıcı 5 liraya aldığı kitabı, 7.5-8 lira arası bir rakama kitapçıya verir. kitapçı da 10 liradan satar. eğer aradan dağıtıcı çıkarsa, kitapçı 5 liradan alır, 10 liraya satar.
yazarın aldığı rakamın düşüklüğüne, yayınevinin maliyet-kar oranındaki uçuruma ve aradaki gereksiz ücret dağılımına bakın.
korsancı ise 10 liralık kitabı, 1.5 liraya tezgaha veriyor. tezgahçı da 5 liraya satıyor.
tabi korsan alır bu millet. hele ki, tüyap gibi senede bir yapılan etkinliklerde, yayınevleri normalde kitapçıya ya da dağıtıcıya 5 liraya verdikleri, yine de dünyanın karını ettikleri kitabı, 7-8 liraya satmaya kalkarlarsa…
işin açığı hem bu fiyat yönüyle, hem de artık olayın kitap fuarından çıkıp popüler kültür pazarı hale gelmesi yüzünden tüyap’tan hiç bir zevk almadım.
beğenerek gezdiğim, sivil toplum örgütlerinin standları ve sahaflara ayrılan kısım haricinde, yoktu. işin açığı laf olsun diye aldığım ıvır-zıvır kabilinden bir iki parça bir şey dışında, bir alışveriş de yapmadım, yapmaya elim varmadı.
bu gidişle, seneye bir imza etkinliği olmazsa, tüyap’a adım atmayı dahi düşünmüyorum.
ha bir de şahit olduğum bir imza günü rezilliği vardı ki, baş aktörü pucca. ona sonra değineceğim.
sevgiynen.
