İyi bir yazar, savunma yapmaz. Alın kitabımı okuyun der. Yazarların savunmasını avukatlar değil kitapları yapar. “Ben o cümlede onu değil şunu demek istemiştim” demek zorunda kalmak bir yazara asla yakışmaz. “Ben derdini anlatamayan berbat bir yazarım” diye Taksim meydanında pankart açın, daha az aşağılanırsınız. Kelimelerimle başarısız olmuşsam, bedeli neyse öderim. Gıkım çıkmaz. Hapisse hapis, idamsa idam…
bugüne kadar yazılarımdan, yazdıklarımdan ötürü 100 küsür defa yargılandım. en son davam geçtiğimiz ay bitti ve akıl almaz bir biçimde, hukuk katliamı ile mahkum oldum. yazın hayatına başladığım günden beri yazılarımdan ötürü yargılanmadığım tek zaman dilimindeyim şu an. ve ben bu zaman dilimini “milad” olarak kabul ediyorum. yukarıda burak özdemir’den alıntıladığım sözü kılavuz kabul ederek. bugüne kadar kendimi “derdini anlatamayan berbat yazar” sınıfına soktuğum için de kendimden özür dileyerek. kaan göktaş’ın yazın ve hukuk alanındaki yeni çağı kutlu olsun.
